Teamtrajecten: van droom naar werkelijkheid

Tegenover me zit een nieuwe opdrachtgever voor de intake voor een teamtraject. Zo’n eerste gesprek is net een date. Want naast het feit dat je professioneel en ter zake kundig moet zijn, is het ook fijn als er iets van chemie is en je het met elkaar ziet zitten. Ik vind het begin van een nieuw traject een van de leukste momenten in mijn werk. Vooral omdat alles dan nog zo lekker openligt. Vast onderdeel voor mij is de vraag welke droom de opdrachtgever heeft voor het team. Op die vraag zie ik iets gebeuren in de houding, gezichtsuitdrukking en stem van de persoon tegenover me. Er komt ontspanning en een glimlach op het gezicht. “Ik zou willen dat we écht samenwerken. Niveau schouder aan schouder omdat we het sámen doen”. Een veelgehoorde wens in mijn dagelijkse praktijk.

Maar dan … de reality check. De bubbel wordt verstoord door mijn vraag hoe het er dan vandaag de dag aan toe gaat. En we schakelen van een droom terug naar de werkelijkheid. Waarbij glashelder wordt wat er vandaag de dag nog niet zo lekker gaat. Goed nieuws, denk ik dan altijd maar, want dan kunnen we gaan sleutelen. Voor mij als opdrachtnemer is dat een proces waar ik zelf ook met ziel en zakelijkheid inga. Waarbij je weet waar je naartoe wilt, maar de stappen om daar te komen ontstaan in nauwe samenwerking met de opdrachtgever en het team. Dat moet kloppen met het hoofd én met het hart. Vandaar dat ik het zo belangrijk vind dat je het ook ziet zitten met elkaar.

Die eerste start is ongelofelijk belangrijk voor het succes van het hele traject. Daar zit de ambitie en de passie die soms wat uit het oog raakt als het even tegenzit. Fijn als je je dan weer herinnert waar je het ook weer voor deed. Of waar je dus op weg naar toe bent. Vele teams en trajecten verder heb ik een top 3 van valkuilen waar je als opdrachtgever/leidinggevende nogal eens zelf mee te maken krijgt. Issues waarmee je jezelf en dus ook vaak je team in de weg zit. Omdat je in een stand komt te staan die hartstikke haaks staat op je droom en ambitie. Vaak begrijpelijk, maar wel met een averechts effect. En omdat herkennen helpt, geef ik ze hieronder weg:

1. StandjeZijn we er al?”Als leidinggevende zou je willen dat het al morgen was en je gedraagt je daar ook naar. Ongeduld als het niet zo snel gaat als je zou willen. Frustratie, onbegrip en boosheid liggen op de loer waardoor een team ophoudt met het proberen. Omgekeerd idee van voorbeeldgedrag zeg maar en te herkennen aan de zin ‘kunnen ze nou nog steeds niet … ‘of ‘hoe is het mogelijk dat …’ Te neutraliseren door jezelf de vraag te stellen wat jij ervan zou vinden als jouw leidinggevende zo zou praten over jou en je team. Ah ja …
 

2.Standje “Veranderen is van hunnie”: je vindt dat een téam vooral moet veranderen en koppelt dat los van jezelf. Dat komt nogal eens boven als het echt spannend wordt en juist wél gaat over jouw eigen voorbeeldgedrag. Dat herken je aan de gedachte ‘zé moeten zus of zo …’ Kom je trouwens vaak pas achter als je al een stukje op weg bent.Wat mij betreft is veranderen in losse componenten echt onmogelijk. Manager en medewerkers doen het samen en moeten het dus ook samen aangaan. En onthou: jij bent als manager echt verantwoordelijk voor het team en het bijbehorende resultaat en bent daar onlosmakelijk mee verbonden. Dus als je jezelf over ‘hun’ hoort praten, graag terug naar de ‘wij-stand’!
 

3. StandjeToen ik nog jong was”: als leidinggevende leg je je jouw eigen norm op het team. Omdat jij het snapt en doorhebt, moeten medewerkers dat ook kunnen. Herkenbaar aan zinnen als ‘toen ik … was, wist ik toch echt wel hoe ik zus of zo moest doen …’ Maar ja, daarom ben jij manager en is de medewerker de medewerker. Een beetje inlevingsvermogen en jezelf niet als norm nemen, geeft een enorme impuls aan de verandering en brengt je terug op koers.
 
Het goede nieuws is dat het eigenlijk helemaal niet zo erg is als dit gebeurt. Je bent nou eenmaal mens. Het helpt wanneer je als leidinggevende er ook voor open staat om te horen wat er in je eigen handelen wel of niet werkt. En wat dus het realiseren van de teamambitie eigenlijk in de weg staat.Leidinggevenden of opdrachtgevers die daar nieuwsgierig naar zijn, die deze top 3 ook écht willen horen, ook van hun medewerkers; dat zijn diegenen die dromen echt waar weten te maken.

En daar onderdeel vanuit maken, is voor mij echt het állerleukste deel van mijn werk!